Interview met Anders de la Motte, auteur van de razendspannende Leo Asker-serie

Het bos van roest speelt zich af in een mysterieuze sfeer. Waar haalde u de inspiratie voor dit verhaal vandaan?

Als kind bezochten we een Deens museum waar ze veenmummies tentoonstelden. Ik had wekenlang nachtmerries, maar vond ze tegelijkertijd griezelig en fascinerend. Tijdens het plannen van het verhaal heb ik dit onderwerp opnieuw bekeken en er veel inspiratie uit gehaald. Het Grijze meisje in het verhaal is bijvoorbeeld geïnspireerd op het meisje van Yde uit Nederland.

In Zuid-Zweden is er een oude, spookachtige autosloperij diep in het bos met oude auto's uit de jaren 40 en 50, die langzaam door de natuur worden overgenomen. Voor de achtergrond van het Bos van Roest heb ik deze twee elementen samengebracht, waarbij de roest zowel het ijzer uit de ijzertijd als de roest en het verval van modernere machines symboliseert.

De ontmoeting tussen folklore en de moderne samenleving is een van de hoekstenen van de Leo Asker-serie.

U werkte eerder als politieagent en IT-beveiligingsspecialist. Op welke manieren helpen die ervaringen u bij het schrijven van thrillers?

Vooral in de details. Ik weet veel over politiewerk, hoe een moordonderzoek wordt uitgevoerd, wie erbij betrokken is, enzovoort. En ik weet ook hoe politieagenten denken en handelen. Ik gebruik deze kennis om sfeer en spanning in het verhaal te creëren. Maar het belangrijkste aspect van mijn achtergrond voor mijn carrière als schrijver is het feit dat mijn moeder bibliothecaresse was en dat ik al op zeer jonge leeftijd met boeken in aanraking kwam. Alle schrijvers zijn in de eerste plaats lezers, het enige verschil is dat schrijvers niet alleen graag meerijden, maar ook zelf willen rijden :)

Leo Asker is een geliefd personage geworden onder thrillerlezers. Wat vindt u persoonlijk het interessantst aan haar personage?

Ik vind het mooi dat haar ietwat ongewone jeugd haar enerzijds veel mentale littekens heeft bezorgd, maar haar anderzijds ook vaardigheden heeft gegeven die haar erg goed maken in haar werk. Deze dualiteit maakt haar erg interessant om over te schrijven. En ook het feit dat ze een zeer lage tolerantie heeft voor domheid :)

De volgende Leo Asker-romans zijn al in Zweden verschenen. Wat kunnen Nederlandse lezers verwachten van deze boeken?

Het vierde boek heet The Night Hunter en daarin heb ik een oude, en deels 'ware' legende uit de 17e eeuw verwerkt. Een mysterieuze spookrijder op een zwart paard, die 's nachts over de heide rijdt op zoek naar wraak op zijn vijanden, zoiets. Er is ook een groep kinderen die een moordspel spelen, gebaseerd op de legende – een spel met een zeer dodelijke afloop.

Hoewel de Asker-serie tot het genre politiethrillers behoort en niet over het bovennatuurlijke gaat, vind ik het leuk om elementen uit de folklore te gebruiken bij het opbouwen van het verhaal, net zoals ik deed in Het bos van roest, De man van glas en De bergkoning. En dan is er nog veel meer van Leo Asker, haar zeer manipulatieve vader, Martin Hill en natuurlijk de afdeling Verloren Zielen, die dreigt permanent te worden gesloten.

Hebben de antwoorden van Anders de la Motte je nieuwsgierig gemaakt? Haast je op 1 juni naar de boekhandel: Het bos van roest is vanaf dan overal verkrijgbaar!